การศึกษาเป็นเวลา 20 ปีเกี่ยวกับการระบาดของไข้หวัดนกชนิดรุนแรงสูงระหว่างปี 2004 ถึง 2024 ใน 6 มณฑลและเขตปกครองของจีนบนที่ราบสูงทิเบต พบว่าความเสี่ยงในนกป่าขึ้นอยู่กับแหล่งน้ำ ภูมิประเทศ และภูมิอากาศเป็นหลัก ส่วนการระบาดในสัตว์ปีกมีความเชื่อมโยงใกล้ชิดกับกิจกรรมทางเศรษฐกิจ เครือข่ายการขนส่ง และระบบการผลิตมากกว่า นักวิจัยวิเคราะห์การระบาดที่ได้รับการยืนยันจำนวน 137 ครั้ง
ผลการศึกษาช่วยให้หน่วยงานกำกับดูแลเจาะจงการเฝ้าระวังและมาตรการความปลอดภัยทางชีวภาพสำหรับสัตว์ปีกได้ดีขึ้น แต่ไม่ได้บ่งชี้ถึงการเปลี่ยนแปลงด้านอุปทานหรือราคา ผลกระทบโดยตรงต่อตลาดสำหรับผู้ซื้อวัตถุดิบอาหารสัตว์มีน้อยมาก
หลัง 645 เหตุการณ์ โรคระบาดในอดีต สุกรเนื้อแดง เคลื่อนไหวเฉลี่ย -0.1% ใน 5 วันทำการ (48% สูงขึ้น; ช่วงกลาง -1.8% ถึง +2.1%) และ +0.9% ใน 20 วัน.
การเคลื่อนไหวของราคาอ้างอิงของแต่ละสินค้านับจากการปิดตลาดครั้งสุดท้ายก่อนเหตุการณ์ ข้อมูลย้อนหลังรวมเหตุการณ์ชนิดเดียวกันในอดีต ซึ่งบอกสิ่งที่เกิดขึ้น ไม่ได้บอกสิ่งที่จะเกิด ไม่ใช่คำแนะนำการลงทุน